معلول متفاوت دایکندی؛ از آتش زدن مدارک تحصیلی تا شکایت از نابرابری‌ها در استخدام‌های حکومتی

معلول متفاوت دایکندی؛ از آتش زدن مدارک تحصیلی تا شکایت از نابرابری‌ها در استخدام‌های حکومتی

مدتی خبری آتش زدن مدارک تحصیلی توسط یک تن در دایکندی، در رسانه‌های اجتماعی دست به دست می‌شد. بسیاری‌ها می‌گفتند که پسری مدارک اش را به دلیل آنچه که عدم شایسته سالاری و منطقه‌گرایی در ادارات دولتی ولایت دایکندی می‌خواند، آتش زده است.

همان زمان به نحوی ذهنم درگیر این بود که چطور فردی، با آن همه زحمت که صرف تحصیل و بدست‌آوردن اسنادی می‌کند تا در وقت نیاز ثبوتی مبنی بر گذراندن دوره تحصیلی اش باشد، می‌تواند به آسانی آن را نابود کند.

پس از تلاش‌های زیاد محمد دانش را که یک ماه پیش به رسم اعتراض مدارک تحصیلی‌اش را در دایکندی به آتش کشید، پیدا کردم. او علاوه بر این که با آتش زدن مدارک تحصیلی خود در شبکه‌های اجتماعی خبرساز شده، در دنیای واقعی نیز به خاطر فعالیت‌های متفاوتش به عنوان یک معلول مورد توجه عمومی دست کم در ولایت دایکندی بوده است.

محمد دانش عضو خانواده‌ی ده نفره‌پی است که در ولسوالی خدیر ولایت دایکندی زندگی می‌کنند. او بزرگ این خانواده در نبود پدرش می‌باشد؛ پدری که سال‌هاست وفات کرده.

او زندگی خانواده خود را با معلولیت سپری می‌کند. آقای دانش با آن که معلول است اما عزم و اراده اش هیچگاهی کمتر از انسان‌های سالم نبوده است.

دانش با سخت‌کوشی و زحمت‌های فراوان، همانند فرد سالم به فعالیت‌های فردی و اجتماعی‌اش را ادامه داده است. به باور دانش تن معلول پرورده ذهن معلول است. او می‌گوید که “این برداشت‌های ذهن است که تن را معلول می‌کند و از فعالیت موثر جمعی باز می‌دارد.”

دانش زمانی که تنها سه سال داشت در حادثه ای وقتی که از بام خانه‌اش پایین افتاده از ناحیه کمر معلول شده است. به گفته‌ی او یک سال را با همین وضع در بستر بیماری به سر برده و از همان زمان قفسه سینه اش شکسته و ستون فقراتش کج شده است.

ه اراده را از محمد دانش بگیرد و او را گوشه نشین کند. پشتکار و تلاش او باعث شد تا از شانزده سالگی به این سو وارد جامعه شود.

محمد دانش از مکتب سنگموم مرکز ولایت دایکندی فارغ شده و پس از آن وارد انستیتوت زراعت همین ولایت شد و توانست مدرک فراغت صنف چهارده را بدست آورد. دانش همچنان تازه از موسسه تحصیلات عالی ناصر خسرو مدرک کارشناسی اش را در رشته حقوق به دست آورده است.

محمد با تلاش و پشتکار به نحوی توانست برای خودش کار دست و پا کند. او دو سال به عنوان آموزگار قراردادی و سه سال به عنوان آموزگار رسمی در مکتب‌های ولسوالی خدیر ولایت دایکندی خدمت کرده است.

محمد دانش سابقه کار در موسسات را نیز در کارنامه‌اش دارد و نزدیک به چهار سال است که به عنوان رییس در موسسه “همکار با افراد دارای معلولیت و افراد بی بضاعت افغانستان” کار می‌کند.

این موسسه پروژه‌های آموزشی کامپیوتر، انگلیسی و مدیریت برای معلولین، خانم‌ها و ظرفییت سازی ادارات دولتی را اجرا می‌کند. دانش در عین حال، یک سال ریاست شبکه جامعه مدنی دایکندی را برعهده داشته و حالا نیز به عنوان عضو در این شبکه فعالیت می‌کند.

دانش به خبرنامه گفت که پس از فراغت از دانشگاه و چند سال کار در موسسات علاقه‌مند شد تا وارد حکومت افغانستان شود. او می‌گوید که برای این، چندین بار در ادارت مختلف دولتی درخواست کار داده و اما هیچگاهی در فهرست رقابت کنندگان انتخاب نشده است. او ادعا می‌کند در بست‌هایی خود را کاندیدا کرده که حتا فارغ صنف دوازده می‌توانسته در آن‌ها انتخاب نشده است. این موضوع باعث شد که دانش نسبت به شایسته سالاری در این ادارت مشکوک شود. او می‌گوید که در دایکندی، روابط بر ظوابط بیشتر حاکم بوده و نمی‌توان شایسته سالاری را در این ادارات دید.

 

 

 

درباره نویسنده

25مطلب نوشته است .

تمام حقوق این سایت برای © 2017 روزگار ما. محفوظ است.